Nefsimizden kurtuldukça, aracın etki alanı bize hiçbir şey dememeye başlayacak ve biz o aracı aşmaya başlayacağız. Yani, bunun çaresi, içe doğru cihad.

Artık kâbusları sona ermişti. Zihni deprem endişesinden kurtulmuştu.

Bu görüşmenin üstünden çok zaman geçmeden, sorun, hiçbir ilave sorun çıkmadan çözülüverdi. Ağa, en sonunda, muradına erdi.

Gözlerimizin seyrinden yorulmadığı, ruhumuzun zevk aldığı, nice ince duygularımızın tatmin bulduğu koca kâinat kendimizce sınırladığımız hayatta yerini bulsa, onunla bir olsa acaba yeni bir hayatın kapısını tıklatmış olur muyuz?

Evet, “başarı”sız; “başarı” kavramına farklı bir bakış getiriyor.