Özgürlük ve düzen, insanın aradığı iki keyfiyettir. Ancak düzenin ihmal edildiği bir özgürlükten atomizasyon, aşırı bireyselleşme ve kaos doğar. Özgürlüğün ihmal edildiği bir düzen arayışı ise dayatmayı, tek-tipleşmeyi ve faşizan bir ilişki…

Said Nursî’nin, İslâmî gelenekte tesbit ettiği ‘büyük bölünme’nin parçalanmış unsurlarını yeniden birleştirmeye muktedir olduğu görülmektedir. Ciddi bir iç-tutarlılık taşıyan bu yaklaşım, moderniteyi kabul ile dininden taviz veya moderniteyi red ile izmihlal gibi…