“İnsan ruhu bir kerecik olsun sevt-i Rabb’e muhatap oldu ya ‘Kalû Bela’da; bu dünyada karşılaştığı her güzel seste de insan o tarifsiz güzellikteki sesi arar, içten içe o sese olan hasretini hatırlar…

Tamir ve ıslah niyetiyle yola çıkmış bir “eleştiri arabası”, ‘karşı tarafın’ yanlışları mazeret kılınarak tahrip sokağına sapmış bir ‘hakaret kağnısına’ (ç)evrilmeye başlamışsa eğer, bu, üslubumuzu, eleştiri araçlarımızı ve hepsinden de önemlisi niyetimizi…

İnsanın şu alemde karşılaştığı her “ayete” kendi iç alemindeki ‘ayineleriyle’, hasseleriyle ve özellikle de kalbiyle (hem de akleden ve görebilen kalbiyle) muhatap olması; kendisi için ahireti tasdik etmesini de netice verebilecek bir…

Yaşadığımız toplumlarda da belki her an, kendi yürek yolculuklarına çıkacak Goethelerle karşılaşıyor olduğumuzu veya karşılaşabileceğimizi de bize ders vermekte Frankfurtlu Goethe...

“İnsanın ‘nazik-nâzeninliği’ ve sosyal medya ilişkisine, -biraz da- sosyal medya üslubuyla bir bakış”

“Bireysel milliyetçiliğin” de, “kolektif enaniyetin” de çaresi, bir nevi “mahviyyette”; yani hamdin, övgünün ve senanın hakikatte kime ait olduğunu unutmamaktaymış esasında

Yaşadığımız ülkenin resmi dilini öğrenmek ve bunu yaparken de anadilin yaşatılması gerektiğine inanıyoruz, hepsi bu!...