Yükler ağırlaştığında, hatta dolup taştığında, beden de ağırlaşır, hastalanır, hatta yaşam kararır. Puslu görünür tüm ekran. Karamsar bakış, taşan yüklerle, etrafa akar. Ve siz, bu taşmadan giderek artan bir mutsuzluk duymaya devam…

Kara deyince, aklımıza hep olumsuz düşünceler gelir, fakat kara bir gecede düşünürken bunun hiç de böyle olmadığını gördüm. Ve nihayet bu hususta birşeyler karalamak arzu ettim.

If mankind can unveil the curtain of ordinariness, he will observe that there is no single thing in this world to be called ordinary. Everything in this world is unique and perfect…

Dua etsek unutmamak için, unutarak nefes almamak için. Ayna olmak için Allah’ın isimlerine, kendi kendimizi keşfetmek için, tüm istidatlarımızın inkişaf etmesi için. Tıpkı bir tohumun ağaç olmak için dua ettiği gibi…

Elbiseler önemlidir. Kıyafetler keyfiyetimizin kalıbıdır. Keyfiyetimiz haya ile kaplıysa dışımız edeble örtülmüştür. İmanımız kavi ise haya elbisemiz kuvvetlidir.

Uçamasam da kuşlar gibi, onlar kadar hür yüreğim İslam’ın sınırlarında.. Sınır da, sınırsızlık da O’nun.. Lütuf onun, her şey O’nda…

İnsanımız, çok nadir haller dışında, biri istediğimiz diğeri ise istemediğimiz iki daireden meydana gelmemekte; iyiliklerin tamamı birinci dairede, kötülüklerin bütünü ise ikinci dairede yar almamaktadır. Yüzyılımızda bir insanda bütünüyle iyilik görmek, diğerinden…

Aile içinde, sınıfta, dernekte, cemaat ya da cemiyet içinde bireylerin özne olmaları, özerk kimliklerini geliştirmeleri ve kendilerini koşulsuz ifade etmeleri teşvik edilmedikçe, yetkin ve özgürlükçü, katılımcı (demokrat) bir kültür kimliğinin oluşması da…

Anlamlı bütün nazarî davaların kaynağı, el-Hakk’a yönelik dönüştürücü sevgidir. Yalnızca o Kaynak, hakikati sonuç verir; O olmadan, güneş sistemi güneşsiz kalır ve hiçbir şey görülemez. Böyle bir karanlıkta, alâmetleri göremeyeceğimiz gibi, yekdiğerimizin…

Sonra evin arka odalarından birine geçtim. Bu odanın penceresi apartman boşluğunun karanlığına bakıyordu. O an, salonu Asr-ı Saadet dönemi ve arka odayı da ahir zaman olarak tasavvur ettim.

Yoksulluğun yaygın olduğu, açların dahi bulunduğu şu diyarda, ‘bu fakr-u zaruret zamanında, aç ve muhtaç olanların elemlerinden ehl-i vicdana rikkat-i cinsiye vasıtasıyla gelen teellüm’ün ‘lezzeti acılaştıran’ sadâsı duyulmuyor ortalıkta. Neden böyle oldu?…