Birinin ismi zikredildiğinde, zihnimizde ona ait bölmenin kapısı açılır. Bölmede, o kişiye ait ne varsa erişilir hale geliverir. Demek ki, isim bir anahtardır. Anahtarlar ise tektir, “bir”dir.

Yüz yüze konuşurken asıl konuşacaklarımızı arkaya saklıyorsak ve her ikimiz de asıl konuşacaklarımızı arkaya sakladığımızdan eminsek, aslında yüz yüze konuşuyor değiliz demektir.

Aslında, bir siyasi partiyi ve liderini yüceltmek için Erbakancı olmak da gerekmiyor. (Hatırlayınız: “Nurlu Süleyman”…) Pekâlâ Süleyman Demirel üzerinden de din adına siyaset yapmak mümkündür ve dahi vakidir.